maandag 25 juli 2016

Dag 10, 25 juli. Tabor - Nová Bystrice. 83 km

Afzien!




Het was vandaag nog meer dan gisteren veel klimwerk, korte stevige klimmetjes, 16 en soms 18%, wel heerlijke lange afdalingen. Het was heet, felle zon die gelukkig regelmatig door de schaduw van de bomen niet storend was. Het landschap was nog prachtiger dan gisteren, de wegen waarop we reden rustiger en ook veel door het bos. Het leek meer het Luxemburgse landschap, weilanden, graan, mais, weer fruitbomen langs de weg.







Nog even afscheid genomen van Tabor op het grote plein, nu was het licht wat beter dan gisteren. Bijzondere bouwwerken, met leuke details, zoals regenpijp, klok, gevel. We moesten omrijden, omdat de brug vernieuwd werd.


We kwamen niet echt op gang, maar dat was ook niet zo erg. We zouden vandaag rustig aan doen en hadden al een hotel geboekt, dus haast hadden we niet, veel stoppen om foto's te maken. Om 11:00 uur nog maar 30 km gereden.


Het was zwoegen omhoog, in het kleinste verzet moesten we terugschakelen, niet een keer wel meerdere keren. Het lukt dan wel, maar je komt niet snel omhoog. De druk op het zadel was pijnlijk voelbaar, na 40 km al, het werd niet minder, maar meer. Het leek wel of bij mij, Hans, de bilspieren over elkaar rolden. Daar heb ik op mijn andere fiets nog nooit last van gehad, morgen toch maar kijken of het zadel niet iets anders kan. Het is voor mij een stuk zwaarder op de tandem. Op de gewone toerfiets kon ik makkelijker omhoog en zat ik niet zolang in het zadel bij deze klimmetjes. Alie kon het beter dan ik, ik voelde af en toe een extra duwtje, waardoor ik ook weer net iets meer kon geven en het juiste ritme kon vinden. Toch is het samen zo fietsen een genot. Dubbele fiets en dubbel genieten. Samen stoppen en niet op elkaar hoeven wachten. Als we boven op de heuvel zijn komt de waterfles naar voren naar voren om het verloren vocht weer aan te vullen. 




















Elektriciteitspaal met betonnen voet, speciaal voor Jack gefotografeerd.


De bordjes blijven lastig, soms vlak voor de bocht geplaatst, dan weer 100 meter ervoor of erna. Daarom af en toe even een extra rondje om te zien of het klopt.
Ondanks alle pijn en inspanning toch weer erg genoten, tot nu toe de mooiste route in Tsjechië.

We waren ruim op tijd in de plaats van bestemming, maar reden toch de verkeerde richting op naar het hotel en dan is het rondjes rijden en zoeken.

Weer door een Bauhaus wijk en daar was een buurtsuper, waar we een lekker koel drankje hebben gekocht.
Uiteindelijk bij informatie het juiste adres gevraagd, bleek het hotel nog moeilijk te vinden, omdat er geen straatnamen waren.
Tijd voor Alie haar tukkie en kniemassage.

De route 11 die we volgden is vandaag overgegaan in route 32. 

Geen opmerkingen:

Een reactie posten