woensdag 3 augustus 2016

Dag 19, 3 augustus. Kámerom - Bratislava, 116 km

Wind
Vandaag speelde de wind een rol. Windkracht 4 tegen, soms schuin van rechts en dat is nog lastiger. Lange kale rechte stukken.
Om 7 uur vertrokken. Karig ontbijt met zoete thee. Het brood was er niet en de eigenaar was een sigaretje roken. Wel kregen we een mandje met hele grote witte bolletjes en worstjes met bolletjes paté en een schaaltje gesneden uien, met tomaat, paprika en komkommer. Dat laatste was het enige goede.

De vorige keer dat we hier waren was Alie haar hangertje vergeten, waarschijnlijk achter het nachtkastje gevallen. Telefoon namen ze niet op en antwoordapparaat werd ook niet beantwoord.
 Ze hadden het niet gevonden of wilden het niet weten, maar enige moeite om het te achterhalen deden ze niet. Verliep alles in elk onderkomen vlotjes en goed, hier liep het niet zo best, veel tegenwind ook hier.
Ondanks alles toch vroeg vertrokken, verse broodjes gehaald en op pad.
We gingen het geld wisselen, net over de grens en kwamen direct in een wildwesttafereel terecht.
Een man reed achteruit, nadat hij zijn geld geteld had in de auto en er volgde een klap met veel lawaai en geschuur van een koffer. Wat bleek. Hij was over de koffer van wachtende passagiers gereden. 
Wij vroegen ons gelijk af, waarom zet je op de weg achter een auto je koffer neer als die auto niet van jou is.
De chauffeur, geschrokken, stapte uit, verontschuldigde zich dat hij niets gezien had. Alles in gebaren, want ze spraken elkaars taal niet. Hij moest de schade betalen of anders. Hij betaalde, wat moest hij anders, brutaal keek de man in zijn portemonnee en hij moest meer betalen, ook dat deed de man, maar het was niet genoeg. Wat wij vreemd vonden was dat ze niet in de koffer keken wat er beschadigd was, alleen wat poetsen over de zijkant en de handtas van de vrouw even open en dicht ritsen.

Wij denken achteraf, dat ze het expres deden, dat ze er op rekenden, dat de persoon die naar het wisselkantoor loopt niet in de gaten heeft dat die twee lui hun koffer achter de auto neerzetten.
Immers er wordt vooruit geparkeerd, vooruit naar kantoor en terug lopen naar de auto, maar ook dan zie je geen koffer achter je auto staan. Als je het slim doet, en dat deden zij, want toen wij aan kwamen rijden dachten we, moet hij zijn koffer niet in de kofferbak stoppen.

Kortom het slachtoffer kon een paar flinke optaters krijgen en er werd een vuist in de lucht geheven. Ook de vrouw, stevig gebouwd, kwam op hem aflopen. Toen konden wij het niet nalaten om er wat van te zeggen. Stop, dit is genoeg. Hij heeft betaald. De aandacht kwam op ons te liggen en de man kon in de auto stappen en weg rijden. Waar wij ons mee bemoeiden was het. Rij weg, schiet op. De vuist werd ook aan ons getoond. Iets verder stonden er nog twee toe te kijken die niets zeiden, wij vermoeden dat die er ook bij hoorden. Bij het wegrijden hebben we ook naar hen nog boze gebaren gemaakt. Tja, zo begint de dag wel heftig, maar hier hadden we toch even windje mee, geen verdere reacties. Natuurlijk niet want als hij achter ons aan kwam waren de potentiële kandidaten gevlogen. Wij vermoeden dat zij dit vaker doen. Dit was pure opzet.
Wees dus gewaarschuwd als je op de grens van Hongarije en Slowakije geld gaat wisselen, dat dit soort bendes een slaatje uit je onwetendheid proberen te slaan.

De wind was stevig, het eerste deel ook lastig, langs de grote weg, omdat we het grindpad niet weer wilden nemen. Er was wel voldoende ruimte voor de fietsers, maar toch, lawaai en als er een uitwijkt wat dan, veel spiegel kijken en goed rechts houden. Veel walnotenbomen langs de weg en zelfs af en toe een half afgebroken tak die over de weg hing. Bukken of er omheen als dat kon. Bij een bushokje wilde Alie even afstappen om te plassen. Stond er iemand op de bus te wachten. Geen huis in de buurt te zien. Liep ze even verder stond er een meisje naast haar fiets te bellen. Bleek daar het boemeltreintje langs te komen en te stoppen. Gauw achter een dikke boom. Klaar en daar kwam de trein.
Gelukkig werd de weg daarna rustiger en weer later reden we over de dijk. Nog steeds harde wind, waardoor je alles uitprobeerde om maar zoveel mogelijk laag te blijven, sturen met elleboog en hangen over het stuur e.d.
De weg, vooral op de dijk, was prachtig. 
Om 11:00 hadden we er toch al 70 op zitten en om half een toen we een broodje gingen eten al tegen de 95.
We hadden weinig stops, want er was niets te vinden. Gelukkig koekjes en water. 
Uiteindelijk hadden we de lange saaie weg langs dijken, kanalen, kale wegen en langs de Donau achter de rug. 110 km en meer zaten erop, nu zagen we Bratislava waar we om een uur of 3 aan kwamen. 116 km. De billen wilden niet meer meewerken.
Appartement met twee kamers, kookgelegenheid, 2 banken een keuken, aparte douche en toilet, de fiets in de kelder. Bijzonder gebouw weer midden in het centrum.


In Kámerom werd er een reclamebord vervangen, de weg was afgezet en er vielen rollen papier op de grond toen we onder de flat doorreden.



Gevaarlijke inhaalmanoeuvres, ze rijden hard hier.


Omgewaaid of omgebogen.



Witte reiger en purperreiger gezien, maar ook weer twee reetjes.







Groot verval, 17 meter.








Stoppen omdat je niet meer goed kan zitten, maar ook omdat je toch wel bijzondere foto's wil maken.

Het dode vosje later voorzichtig met een paar stokken aan de kant geschoven.




Bratislava


Appartementencomplex






Parkje


Veel kleurige gebouwen.



Maar ook oude stijl, balkonnetjes, oude deuren e.d.


Bratislava bij nacht.


















'


,




































































Geen opmerkingen:

Een reactie posten