Hoezo omrijden? Je rijdt nooit om, want een omweg is bedoeld om ergens langs te komen wat je niet gepland had, maar toch goed uitkomt. Daarom zeggen we ook tegen elkaar het is om een reden.
Dit keer moesten we Wenen uitrijden, maar door een wegopbreking en later een markt waren we te veel naar links uitgeweken. Dat kan bij een stad die in een halve cirkel rondom het water van de Donau ligt wel heel erg fout uitpakken. Dit keer kwamen we daardoor langs het Parlement, mooie oude huizen en een prachtig huis om uiteindelijk bij de Hundertwassercentrale uit te komen. 20 km om uit de stad te komen, geeft ook een beetje aan hoe groot Wenen is.
Parlementsgebouw
Bijzonder huis.
Graffiti onder het spoorviaduct.
Over en langs de Donau
Al vroeg dreiging in de lucht, maar wij hadden wind tegen, windkracht 6, en het dreef over.
Nibelungenmonument bij Tulln.
De fietspaden waren prima te berijden, de bordjes niet altijd even duidelijk of op de cruciale punten aanwezig. Heel anders dan Hongarije, Tsjechië of Slowakeije, af en toe langs de autoweg, maar niet op de autoweg, er was altijd een fietspad, dat rijdt een stuk aangenamer. Soms waren de fietspaden met veel bochten zo smal, dat we voor de bocht alvast belden. Het toeval wilde dat we door het fotograferen net niet in de problemen kwamen omdat er een grote groep breed de bocht uitkwam en we die net op het rechte stuk tegen kwamen, net na de bocht.
Naarmate we verder kwamen werd het landschap anders. De Donau werd meer en meer ingesloten door de bergen, maar ook meer bomen. Waardoor we minder last hadden van de wind. Toch nog een keertje omgereden, omdat we de bordjes gemist hadden en we niet door de afzetting wilden, fraai bos.
Hier kwamen we bij een stuw in de Donau, waar energie opgewekt wordt.
Borden met allerlei aanwijzingen, niet eenvoudig te lezen, maar het staat er wel allemaal op.
Je kan deze route rijden zonder kaart of boekje.
Hier kwamen we voor een hek naar de electriciteitscentrale, wat te doen, er doorheen of via een andere route, wel of niet omver de Donau naar de andere kant?
We zagen er fietsers vandaan komen dus wij over de dam naar de andere kant.
Deel van een turbine.
Overzicht van een deel van de route.
En weer terug naar de andere kant de fietsbrug hangt onder de brug.
Via een draaitalut omhoog.
En weer omlaag.
Het had gisteren geregend, het water stond hoog, hier moesten we even uitwijken, want het pad stond onder water.
De bergen komen dichterbij.
Een blauw kerkje bij Mauten, overkant Stein an der Donau.
Stevige rotsen aan de overkant.
Leuke pontjes.
De lucht achter ons werd steeds dreigender. Het was drie uur, niet te lang meer door rijden en de eerste de beste grotere plaats maar naar een pension uitkijken.
Toen we even stopten om nog wat energie bij te tanken, drinken en een reepje, zei een lokal, dat er hier geen regen zou komen, het draait wat rond de bergen, maar het zal droog blijven. Hij heeft gelijk gekregen.
Bij Melk zijn we gestopt, daar vonden we snel een onderkomen. Het was er druk met pelgrimages en fietsers, die allen tegelijkertijd op zoek gingen naar een overnachtingsplaats.
Leuk plaatsje, maar alles heel erg nieuw na gemaakt, niet zoals in Frankrijk of Hongarije, verweerd en oud.
De wind is gaan liggen het werd nu gelijk weer warm. Het lopen omhoog valt dan vies tegen. Dat is toch wel gek, je kan een hele dag flink fietsen, geen problemen met de conditie en als je omhoog moet lopen willen je benen niet en ben je snel buiten adem. Je gebruikt dan toch hele andere spiergroepen.
Morgen kijken hoe ver we komen, Passau is te ver, dan moeten we meer dan 150 km afleggen. We zien wel. We boeken niets en kijken onderweg wel.



















































Geen opmerkingen:
Een reactie posten