woensdag 27 juli 2016

Dag 12, 27 juli. Chavalovice - Breclav. 81 km

Hello - Goodbye.
Na een warme nacht afscheid genomen met een goed ontbijt van Rosemary.
Vandaag weinig klimwerk en hele lange rechte stukken, soms wind mee dan weer half tegen. Prachtige vergezichten over kilometers lange zonnebloemenvelden of graan, mais, papaver en pompoenen. Niet veel bos. Wel telkens langs de grens met Oostenrijk waar het ijzeren gordijn heeft gestaan. De foto's en monumenten herinneren je daar nog aan. Indrukwekkend, nog meer dan in Oost-Duitsland.

Onderweg kwamen we Walter tegen, hij is muziekleraar aan het conservatorium in Wenen en speelt viool. Hij fiets heel graag een paar dagen door Tsjechië, dan kan hij zijn gedachten even de vrije loop geven. Heerlijk filosoferen en mediteren, fietsen is zeer rustgevend, vooral de lange stukken. Daarin kunnen we hem gelijk geven. Alleen vandaag bleven we hem inhalen en doordat we af en toe fout gingen kwam hij ons weer achterop. Wat we ook deden we kwamen elkaar elke keer tegen en namen telkens afscheid, op het laatst dan maar hello and maybe goodbye.

In Valtice namen we echt afscheid, want hij moest op tijd in Breclav zijn. Wij namen nog een Radler.

Alleen Mikulov was een interessante stad, Valtice een beetje, maar Breclav niet echt interessant.

Toch waren we blij dat we Walter ontmoet hadden, want hij wist ons te vertellen dat er een mooi fietspad was vanaf Breclav naar Bratislava, dat betekent dat we de Karpaten links kunnen laten liggen en niet over hoeven te steken en pas bij de Donau doorkruisen. Dan hebben we nog wel een goede kaart nodig en die proberen we morgen in Breclav te vinden.

Geen problemen onderweg, geen ketting die er af loopt, geen vervelende klimmetjes, een enkele was 16 of 18 %, maar dan zo kort dat je net niet uitgeput raakte, de afdalingen lang en heerlijk.

Wel af en toe toch moeilijke verwijzingen naar de juiste richting, bordjes die ontbraken of de verkeerde kant op wezen, paden die slecht waren met veel kuilen of zand en grind. Maar verder mooi door de stille binnenwegen. Bij Valtice hebben we op een gegeven moment de hoofdweg gevolgd, daar heb je dan gelijk weer spijt van, want het is echt veel te druk, deze wegen wil je niet fietsen, te smal en het verkeer rijdt er te hard. Hierdoor ook weer wel een fantastische foto van een mannetje op een brommertje kunnen maken. Een plastic helm, net als Astrix, hand in het verband, hij kent de gevaren, arm waarschijnlijk ook verbrand en gedegenereerd, hij heeft dus al wat meegemaakt.

Het was weer genieten. De foto's spreken voor zich. Het eten blijft spotgoedkoop en je schaamt je voor de prijzen. Een gast in een restaurant vroeg hoeveel Krone de fiets kostte Wij zeiden maar, heel veel geld, want je weet maar nooit. Volgens ons is zo'n fiets met hun levensstandaard niet te betalen.
Voor ons begrip is deze fiets al veel te duur, maar hij is uiteindelijk goedkoper dan twee goede fietsen.







Wat is dit voor bloem en vrucht?





Vervallen wijnboerderij.

Veel langs meren gekomen, waar veel vis in zit.


Een deel van de route die we willen gaan volgen.

Eindeloze vlaktes over landwegen.

Walter op pad.


Mikulov vanuit de verte.


Paleis.

En klooster.





Altstadt.




Nu ik dit opschrijf horen we het op de achtergrond het onweren. Vandaag gelukkig geen regen gehad, wel een paar spetters, maar geen onweer. De weg naar Breclav was wel nat, maar toen het regende waren wij nog in Valtice. Walter zal wel regen gehad hebben, want die moest snel door.




Kan het niet laten om mensen te fotograferen. Het was ook wel weer erg heet, boven de 30 graden, was blij dat er wat wind stond.




Paleis vanaf binnenplein.






Er rijdt nog regelmatig een trein op dit traject. Dit spoor konden we kilometers lang volgen.



Spoorwegovergang in het landschap van het spoor waarlangs we reden.




Kerk in Valtice



Kasteel en ook behoorlijk gewelddadige afbeeldingen.



Bijzondere bouwstijl.


Meer dan 25 personen, volwassen en kinderen die op de fiets een feestje vierden. Ze kwamen allemaal met fiets en al uit de ingang naar het terras. Het is hier heel normaal dat je je fiets meeneemt tot op het terras, zodat hij in het zicht blijft.



Hij viel wel heel erg op met zijn sterretje.

Tenslotte de man op het brommertje. Ik zag hem de heuvel opgaan, tja te laat voor een foto. Toen we boven kwamen zag ik hem bij het benzinestation weer opstappen. Zonder aarzelen gestopt, langs de kant van de weg en hopen dat hij weer de berg af kwam, wat ook zo gebeurde. Fototoestel in de aanslag en hebbes.



Was weer genieten, we hopen morgen Bratislava te halen en komen dan later in Wenen.