vrijdag 5 augustus 2016

Dag 20, 4 augustus Bratislava - Wenen. 71 km

Fris en schoon
Prima appartement gehad en vroeg vertrokken. De fiets onder in de kelder, waar heel veel rommel opgeslagen stond. Voor de opslag moest je nog eens 5 euro betalen, tja ze moeten geld verdienen en wij willen dat de fiets veilig staat.


Bratislava waren we snel uit. Over de mooie brug. Boven het verkeer en onder voor de voetgangers en fietsers.
De route werd weer goed aangegeven, breed mooi fietspad met dit keer lichte wind in de rug.
We vlogen door het landschap of anders gezegd, het landschap trok aan ons voorbij, zo licht voelde het fietsen. Al snel zaten we in Oostenrijk, het verschil was onmiddellijk te zien. Niet alleen aan de glooiingen en de huizen, maar ook aan hoe het landschap bewerkt werd, efficiënter en gevarieerder.



Soms moesten we een ommetje maken, omdat langs de weg niet mogelijk was en kwamen we door leuke kleine plaatsjes. Totaal anders dan gisteren met die lange saaie wegen. Weer een reetje gespot onderaan de dijk waar we over reden.


Van verre zag je de ruïne of een oude kerk op een heuvel. We waren te vroeg voor het museum van de oude Romijnse opgraving, duszijn we maar doorgereden. Vanuit Bratislava over de Donau aan de linker oever en later weer terug naar de rechter oever. Over de Andreas Mauerbrücke. Hele lange brug, omdat de Donau hier ook heel breed kan worden.



Vervolgens door een kilometers lang natuurgebied, gelijk de Biesbosch. Halverwege twee stops gemaakt om koffie te drinken, eerst bij een kasteeltje, dat was nog te vroeg. Daar kan je ook overnachten. Er worden veel feesten, trouwpartijen en excursies gegeven in het gebied.
Heel veel fietsers kwamen we hier tegen. Het leek wel of er een hek was opengegaan.




Een hal vol jachttrofeeën.

Om een uur of tien konden we eindelijk koffie drinken bij de molen aan de Donau.

Het fietspad ging over een dijk 1à 1 1/2 km vanaf de Donau.

Diverse kanaaltjes naar de Donau om het water te reguleren.

Uiteindelijk kwamen we in de voorstad van Berlijn weer over de Donau. Voordat we in Wenen waren door een gebied met olieopslagtanks, het is dat we met z'n tweeën waren, anders was ik hier de verdere dag gebleven om te fotograferen, wat een lijnen en schaduwen met vreemde vormen.




Je kan ook zeggen Alie had het geduld om na 20 meter fietsen weer te stoppen of terug te rijden om toch die ene foto te maken die ik zag en per se moest nemen.

Uiteindelijk kwamen we uit in het park Prater. Hier gaat het Vondelpark wel 5 keer in, een lange breed fietspad en aan weerskanten een voetpad en daarnaast de bossen met wandelwegen. Tennisverenigingen, voetbalvelden, sporthallen. Aan het einde een pretpark, daar moest ik geduld hebben, want als het aan Alie had gelegen hadden we hier ook nog lang kunnen blijven. 





Zelfs een Madame Tussaudmuseum.

En dan zit je midden in de stad, het verkeer de gebouwen en de enorme pilaren met monumenten vallen dan op.










Een drijvend zwembad met sportveldje erboven in de Donau.



Kunstenaars aan het werk met beelden en graffiti die duidelijke taal spreekt.









Een wereldstad, waar je dagen in kan doorbrengen en dan nog niet alles gezien zal hebben. 










We waren er vroeg 12:00 uur, dus we hadden de tijd om er lopend en fietsend doorheen te gaan.

Alle culturen waren weer vertegenwoordigd, de Aziatische cultuur was wel heel erg overheersend, ook hier. Maar ook veel vrouwen, waarvan de mannen in korte broek en T-shirt liepen, met bedekte kledij. Wel mochten ze luxe tasjes dragen, leuk contrast. Of bevriende jongens die gezamenlijk zijn gaan winkelen en in dezelfde zaak wat hebben gekocht.




 De derde is net een ijsje kopen.


Tenslotte naar het appartement, de zon was nu goed doorgebroken, de wind toegenomen, de temperatuur liep op naar de 35 graden, te warm. 
Een prachtig appartement met keuken, wasmachine, ruime slaapkamer en zithoek. Voor twee dagen te veel aan luxe. De fiets moest helaas buiten aan de paal,maar zou ook naar boven in het 
appartement kunnen, alleen dan moest ik drie etages omhoog langs een brede wenteltrap.

's Avonds terug naar de stad en een muziekuitvoering van het Mozartorkest in de Opera bijgewoond. Genieten.




Walter de violist, die we onderweg zijn tegengekomen, herkenden we niet met die pruiken op.

Het publiek werd aangespoord om mee te doen en op ritme klappen.

Voor kinderen is dit toch wel erg vermoeiend. Er werd zelfs een volwassen vrouw niet goed, die moest overgeven en verliet de zaal. Vanaf het balkon hadden we mooi overzicht.









Casino maar overgeslagen.


Na afloop nog een drankje gedronken, morgen hoeven we toch niet vroeg op.


Een deel van een oorlogsmonument.

Terug via de ambassadewijk. Waar veel bewaking buiten was.


Het was nog steeds 30 graden plakkerig warm, de mensen in de huizen hadden de ramen wagenwijd open of stonden op een balkonnetje.