woensdag 10 augustus 2016

Dag 26, 10 augustus, Kelheimwinzer - Treuchtlingen. 144 km

Koud
Voor het eerst dat we de hele dag met een jasje aangereden hebben. Het was koud. Eerst stond er geen wind en was het bewolkt met regendreiging, lichte spetters, maar gelukkig dreven de wolken over. Later na 10:30 uur begon het weer flink te waaien, waardoor het ook zonniger werd, maar door de wind nog wel koud en zeker als de wolken voor de zon kwamen. Slechts een regenbui gehad, waarvan we nog weinig last hadden omdat we net onder een treinviaduct konden schuilen. Overigens verging je van het lawaai als de trein over de ijzeren brug kwam, dus daar bleef je ook niet onder staan.

Het is een prachtige route. We vonden het kanaal snel. Nadat we het pontje overgestoken waren, waar een oude man op de fiets ons op wees en waar niemand gebruik van maakt, kwamen we tussen het oude riviertje oude kanaal en het nieuwe kanaal met de oude sluizen, waar de natuur lekker zijn gang heeft mogen gaan en overal eilandjes zijn ontstaan en weelderig begroeid waren met allerlei kruiden en de springbalsemien de overvloed had. Jammer dat het zonnetje niet scheen. Alie had daar graag een mooie foto van gehad.
De weg slingerde zich door het landschap, eerst gewoon met veel bochten en halverwege ook meer in golvende lijnen, waardoor je felle kleine klimmetjes moest maken. 20% en een lange afdaling. De klimmetjes werden aan het einde wel langer, eerst kon je nog flink aanzetten en het laatste stukje stevig trappen, later lukte dat niet meer en moest je vanaf nul beginnen en dat dan 10 minuten volhouden.

Aan het einde van de dag moesten we naar ons onderkomen en dat lag helaas boven op de berg, dat pad konden we niet meer fietsend omhoog komen. Een kwartier lopen voordat we boven waren, gelukkig op het goede adres.

Koud, mooi en genoten. Met bijzondere ontmoetingen. Het mannetje op de fiets die ons meenam, naar de bijzondere pont, de oude sluizen, de beverrat die in de rivier zwom, de vrouw op de ligfiets, die haar huis meenam, ze was een wereldreizigster zei ze. We kregen even haar hele levensverhaal en hoe ze over andere mensen dacht, te horen. Lekker eigenzinnig op haar ligfiets met vlaggetjes en karretje. Eigenlijk zou ze haar verdere leven al fietsend door willen brengen, alleen de kosten weerhouden haar. Dat kunnen we ons wel voorstellen.

Rond 9:00 uur 35 km, rond 11:00 60 km tegen half een 70 en tegen 15:00 uur 110 km. Het laaste stuk ging weer even fout, verkeerde route en zoeken, door wegomlegging en brugreparatie was de routebeschrijving niet meer kloppend en vergisten we ons even in de richting. Er kwamen toevallig geen fietsers ons tegemoet,waardoor we wisten we zitten goed. Moest ook zo zijn, want anders hadden we niet voor de regen kunnen schuilen. Tegen 17:30 uur kwamen we aan op het adres. Sporthochschule waar ook een klimhal is.


Zonsondergang in Kelheim, waar we een luxe appartement hadden.


Fort op de berg bij Kelheim.



Langste houten brug van Europa.

Nagemaakte Keltische brug. Veel historie op deze weg. Het dal is al behoorlijk oud, de Kelten en de Romeinen hadden dit gebied al als mooi en veilig oord ontdekt. Oude opgravingen door onder andere het kanaal hebben veel archeologische informatie opgeleverd.




Veel speciale bruggen kwamen we tegen alleen voor fietsers en voetgangers.




Om beurten trekken aan het touw.

Sluis in oude kanaal.



Op strategische plaatsen kwam je de ruïnes van de oude vesting nog tegen. Het dal was natuurlijk vanaf de bergtoppen goed te verdedigen.
Het water, de Altmühl zorgde voor de aanvoer van materialen en de handel.


Riedenburg de eerst plaats waar we moesten komen, het werd duidelijk aangegeven wat wij ook wel lekker vinden met het aantal kilometers, zo konden we ons telkens op een nieuw doel richten en wisten we hoeveel nog en dat niet alleen onze maag en spieren vertelden wanneer we weer moesten stoppen. Er was onderweg altijd wel een koffieplek te vinden.  



Het is misschien wel comfortabel reizen op deze manier, maar het blijft laag bij de grond en het autoverkeer kan je over het hoofd heen zien, hoewel iedereen netjes achter haar bleef wachten. Ze reed ook heel langzaam. De vlaggetjes doen natuurlijk ook wat.








Veel te zien, veel variatie, heelijk om te fietsen. De wegen zijn goed te berijden, meestal wat aangedrukt grid, soms wat grind en vaak ook asfalt, bij afdalingen wel erg goed opletten dat je niet gaat slippen of op het laatste moet afremmen voor een bocht.


De eerste koeien in het weiland. Overal wel bedrijvigheid met hooi en gras, maar geen koeien buiten, dat is toch wel vreemd.



Me kan er ook goed kanovaren, de rivier stroomt langzaam.




Heel veel tegenliggers, gezinnen met kinderen, bijna uitsluitend fietspad, wat wil je nog meer.
Voor kinderen ook interessant, omdat er altijd wel wat te vertellen was over verleden en er interessante plaatsen waren met kastelen e.d.
We werden een keer ingehaald door een tandem met motor, die ging soepel de berg op.

Het was vandaag na twee weken bijna vlak te hebben gereden ook wel weer wennen met de klimmetjes, maar ze lukken.




Mest op het land rijden, zorgvuldig verstrooien zodat het net niet op het fietspad komt, een kunst op zich.


Bij Dolnstein werden de rotsen puntiger, juragesteente, kalkrots, waar door erosie gaten zijn ontstaan.


Ook leuk voor bergbeklimmers en boulderaars. We kennen wel een paar Nederlanders die dit gebied graag zouden willen verkennen.


Twaalf apostelen genaamd, niet zo'n beste foto, omdat de zon net verkeerd stond.


Detail.





Buitenkerk gemaakt van gevlochten wilgentenen.



Ook hier in Pappenheim weer een fort, eerst aan de voorkant en dan werd je omgeleid en kwam je aan de achterkant om vervolgens met een grote boog naar het volgende plaatsje te gaan Treuchtlingen waar we zouden overnachten nog 10 km, te overzien, behalve als je als laatste stuk nog 1 km steil moet klimmen.

Leuk plaatsje Pappenheim, we kennen ze wel onze Pappenheimers en zijn weer door gegaan.



Voorbeeld van een lichte heuvel die je op snelheid kan nemen, maar vaak was het korter en steiler.


Op de weg naar beneden naar het dorp om te eten zagen we het onweer al aankomen. Tijdens het eten had het flink geregend en toen wij terug gingen was het net droog, wat een mazzel, we hadden geen regenjas mee genomen.





Donker tunneltje onder het spoor door. De trein gaat hier door het dal en je fietst er of langs of je steekt het spoor over dan weer onder door. Deze treinen maken in het dal wel veel lawaai, ook 's avonds rijden ze door en dat hoor je goed. Was nog steeds koud, dicht tegen elkaar aan en snel lopen naar boven.
































































dinsdag 9 augustus 2016

Dag 25, 9 augustus, Hofkirchen - Kelheimwinzer, 142 km

Onvoorstelbaar - onvoorspelbaar.
Goede nachtrust gehad in een zacht bed. Toch weer vroeg wakker om het blog bij te werken, alleen werkte het internet niet mee en kon het niet opgeslagen worden.
Een fantastisch ontbijt kregen we van de zorgzame waardin. Ze ging voor ons kijken wat de waterstand was en of wij nog wel de aangewezen route konden volgen, we kregen het advies om niet de aangewezen route te volgen, want na het bruggetje moet je de Donau helemaal volgen en dat is op dit moment te nat.
Toen we wegreden was het droog, maar 5 minuten later begon het te regen, toch maar de regenpakken aangedaan en die hebben we tot 9 uur aangehouden, dat wil zeggen, twee uur regen, wisselend, de ene keer hard en de andere keer zacht, maar het bleef wel doorgaan.

De poncho's de overschoenen en de regenjassen deden goede zaken. Eerst over de weg, dat was niet zo aangenaam, veel verkeer en door de regen kon  ik met mijn bril op niet veel zien, maar zonder zag ik de naambordjes langs de weg ook niet goed. Gelukkig waren we met z'n tweeën, de blinde voorop en de ziende achterop. De route wordt weer gelukkig wel goed aangegeven waardoor we niet al te lang op de autoweg hebben gereden. Eerst kregen we een grindpad, dat rijdt met regen niet lekker, later konden we onderaan de dijk fietsen op asfalt en dat ging stukken beter.

Onderweg kwamen we bij een ruststation, toen het weer begon te regenen, een Duits echtpaar tegen die ook wel belangstelling voor een tandem hadden. We hebben hen het een en ander kunnen uitleggen. Wie weet. We kunnen wel aandelen vragen of reclamegeld incasseren, zoveel belangstelling is er. Vanmidddag bij het winkelen ook weer iemand die er veel van wilde weten, maar ook bij de lunch.

Nog één keer vandaag kregen we een flinke regenbui. We konden op tijd schuilen in een bushokje, waar een stelletje uur Malaga ook de lunch gebruikte. Een Duitse bankmedewerker kwam een praatje maken in zijn lunchtijd. Hij keek uit naarzijn pensioen, want dan kon hij langere tochten gaan maken dan een week op zijn ligfiets. Hij vertelde dat hij wel 170 km op een dag reed.

We kwamen rond een uur of drie in Regensburg aan, 110 km toch weer gereden. Via Google konden we zien dat de overnachtingen in Regensburg duurder waren dan in de omliggende dorpjes. We kozen het dorp dat op de route lag.  Nog maar 23 km verder, geen probleem dat rijden we in 1 1/2 uur op ons gemak. Het ging praktisch rechtdoor of langs het water, maar dat was een lange slingerweg en niet duidelijk of we nu links of rechts van de Donau moesten blijven. Echter, rechtdoor betekende in dit gebied over de top van de berg, dat kostte veel tijd en bovendien hield het fietspad op en konden we nog eens omrijden. We kozen de verkeerde kant en kwamen in een dorp uit, na een lange afdaling kregen we te horen dat we of terug moesten, 5 km bergop en dan omrijden, of rechtdoor over het landweggetje. Klimmen omhoog en daarna naar beneden, helemaal rechtdoor. We kozen het laatste. Wat we echter niet wisten was dat we daarna door het bos moesten en via de Juratrail, mountainbike trail weer op de route kwamen. Op en neer moesten we met een steile afdalingen en los grind. Dat werd dus lopen. Toen we na veel ploegen en zwoegen inmiddels al weer meer dan 1 uur verder beneden waren zaten we langs de Donau, 
Nog 16 km gaf het bordje aan.  Na moedig doorzetten en de wetenschap dat er een overnachtingsplaats was kwamen we gelukkig niet leeg, want onderweg boodschappen en extra eten en repen gekocht, aan. Een dag die niet leek op te houden en waar we alle variaties van tegenspoed over weer, wind, berg op en af, dood spoor hebben gekregen.

Door het weer weinig foto's gemaakt. De luchten waren prachtig.


Aan het einde van de straat krijg je dit beeld, komt de Donau nog hoger dan gaat er een schot in.

Zicht vanaf de dijk.


Ze zaten al vroeg aan het bier, de verhalen kwamen los.


Het zonnetje kwam door.



De dreiging bleef.


En leverde weer mooie plaatjes op.





Middagpauze bij een dorp met een kerk uit 1200. 




Vlak voor Regensburg reden we langs een Walhala tempel, genoemd naar de eeuwige rustplaats van de vroegere Germaanse Goden.








Regensburg. Regen burcht, bleek voor ons zo te zijn.


Landweggetje, lastig fietsen maar wel te doen, dachten we.



Daar moesten we vandaag zijn, de lucht begon al rood te kleuren. We hadden eten ingeslagen, er was een keuken, dus wie doet ons wat.


Afscheid van de Donau, morgen nemen we het Donau-Mainzkanaal.

Heerlijk gegeten, wijntje erbij en alles was weer vergeten.